Вершы Пра Восень Для Дзяцей
ПРА ЗІМУ Ад першага снегу да саннага шляху шэсць тыдняў пройдзе. Гром зімою – да моцнага ветру. Зіма без снегу – не быць хлебу.
Вершы для дзяцей вёска восень рэвалюцыйныя вершы сяляне нас знаходзяць. Цяпер — загадчык аграпрамысловага аддзела раённай газеты «Весн. Восень (Купала — Эй.
Зіма – бяда, але і без зімы нельга. Зіма – свякруха, лета – матачка. Зіма снежная – лета дажджлівае. Зімовы дзянёк, што камарыны насок. Калі зімой лес моцна шуміць, значыць адліга будзе. Калі не будзе зімою бела, то не будзе ўлетку зелена.
Кот на печку – сцюжа на двор. Маланка зімою – да пургі. На дварэ лёд, а для кавалёў – мёд. Першы снег выпадае ноччу. Пеўні пяюць марозным днём – будзе адліга. Усё зімою згодзіцца, што ўлетку родзіцца. Як мароз ды холад, дык і стары молад.
Ясныя дні перад Калядамі на добры ўраджай. ПРА СНЕЖАНЬ Год завяршае, зіму пачынае. Калі снежань радуе вялікімі гурбамі, летам будзе добры ўраджай травы. На Новы год ясна, будзе ў гумне цесна. На Новы год прыбудзе дня на заечы скок. На печы і ў снежні лета чырвонае. Снежань сцюдзёны – на ўсю зіму зямлю замарозіць.
Снежань – цёмная пара года. Які першы дзень снежня здарыцца, такой і зіма-зіміца будзе. ПРА СТУДЗЕНЬ Дрэвы ў інеі – неба будзе сіняе.
Калі ў студзені дажджы, то дабра не жджы. Студзень імглісты – мокры год, студзень халодны – позняя вясна і дажджлівае лета. Студзень-сечань: сячэ зіму напалам. Студзень – году пачатак, а зіме – палавіна. У студзені і гаршчок у печы замярзае.
Якое надвор’е пасля Каляд, такое ж і пасля Пятра (12 ліпеня) будзе. ПРА ЛЮТЫ Віхуры і мяцелі ў лютым наляцелі. Грамніцы (15 лютага) – зімы палавіцы. Калі ў першыя дні лютага здараецца добрае надвор’е, то і вясна ранняй будзе. Люты не дае моцна спаць: трэба плугі ладзіць ды калёсы папраўляць. Люты – ілгун: адзін бок грэе, другі – студзіць.
Лютаўскія маразы – да гарачага лета. Лютаўская адліга нічога не каштуе. У лютым моцны мароз – кароткая зіма. Як на Грамніцы адліга – з ураджаю будзе фіга. Як у лютым клікнецца, так восенню адклікнецца. ПРА ВЯСНУ Адна ластаўка вясны не робіць. Ад ранняй вясны радасці мала, але затое вады многа.
Вясна красна кветкамі, а восень пірагамі. Вясна – маці, а восень – бацька. Вясной зверху прыпякае, а знізу падціскае. Вясной гадзіну ўпусціш, годам не дагоніш.
Вясну хваляць за дажджы і сонца, а лета за стагі і вазы. Добрая вясна будзе, калі пчолы рана з вулляў вылятаюць. Журавель прыляцеў – цяпло прынёс.
Калі вясной на стрэхах дамоў доўгія ледзяшы – да працяглай вясны. Страчанага дня вясною не купіш. Сустрэў грака – вясну сустракай. Сей авёс у гразь – будзеш князь. Сей ячмень, як загудзе сляпень.
Сей у добрую пару – збярэш хлеба гару. Хто вясною скача, той восенню плача. Хто сее ды вее, той не збяднее. ПРА САКАВІК Доўгія ледзяшы ў сакавіку – да працяглай вясны, але позняй восені. Дождж на Еўдакію (14 сакавіка) прадказвае дажджлівае лета. Калі ў сакавіку зямля ўбачыць неба, то восенню не будзе хлеба.
Няма ў сакавіку вады, не будзе ў красавіку травы. Сакавік цяплом усіх прывячае. Сакавік дрэвам сок пускае. Сакавік-ветранос, вадацёк, гракоўнік. ПРА КРАСАВІК Калі красавік красны – будзе жыта ўдачнае. Красавік чорны ў полі, але белы ў лесе.
Красавік: сёння мяцеліца, а заўтра капеліца. Красавік зіму з летам сплятае. Красавік – месяц вялікай вады, ледалому на рацэ. Красавіцкі снег як лёг, так і збёг. Красавіцкае цяпло ненадзейлівае.
Не ламай печ, пакуль красавік на двары. Не бойся зімы – бойся адзімкаў у красавіку. Першы красавіцкі дождж воза золата варты. ПРА МАЙ Барыс і Глеб (15 мая) сеюць хлеб. Дождж у маі – будзе хлеб і ў гультая. Калі май халодны, дык год хлебаробны.
Май зямлю грэе, але і сіверкам вее. Мокры май – будзе жыта, нібы гай.
Наступіў май – і пад кустом рай. ПРА ЛЕТА Адкуль летам навальніца – адтуль і добрая пагода. Вясну хваляць за дажджы, а лета – за снапы. Дзе летам кветак карагод, там і пчолы, і мёд.
Двойчы ў год лету не бываць. Дрэннае лета, калі сонца няма. Калі гром летняй парой грыміць бясконца – град будзе. Лета селяніну і маці, і бацька. Лета на зіму працуе. Лета – навальнічнае, зіма – з мяцеліцамі.
Летні дзень зіму корміць. Лета праляжыш, зімой з торбай пабяжыш. Не чакай лета доўгага, маліся за цёплае. Ураджайнае лета прадказвае холодную зіму. Хто ўлетку балюе, той узімку галадуе.
ПРА ЧЭРВЕНЬ У чэрвені першую ягаду ў рот кладуць, а другую дамоў нясуць. Чэрвень у гульні не гуляе, а ўраджай росціць. Чэрвень сухі – не надзейся на грыбы. Якая чэрвеньская вячэрняя зорка, такі і другі дзень будзе. ПРА ЛІПЕНЬ Вячэрняя раса ў ліпені – да яснай раніцы. Ліпень косіць і жнее, доўга спаць не дае. Ліпень пахучы, але даручы.
Ліпень з навальніцамі прыходзіць. Святло ў ліпені на ўбытак – гарачыня на прыбытак. У ліпені ліпы ў поўнай красе. У ліпені першыя снапы на паласе. ПРА ЖНІВЕНЬ Жнівеньскі дзень год корміць. Жнівень сее, жне і косіць – на сталах багацця ўдосталь. Жоўтыя лісты ў канцы лета – да ранняй восені.
Навальніца ў жніўні – да доўгай восені. У жніўні лес спяшаецца аддаць свае дары. ПРА ВОСЕНЬ Асенняе сонца, як удаўцова сэрца. Восень – на дзень пагод восем. Восень спяшаецца – зіма чакаць не будзе. Восень непагоду нясе.
Вершы Пра Восень Дзецям
Восеньскі іней – да яснага дня. Красна восень снапамі, а зіма ўмалотамі.
Увосень і верабей багаты, і грак багач. ПРА ВЕРАСЕНЬ Верасень-летаправодзец: ластавак і журавоў праводзяць у цёплыя краі. Верасень – пачатак вясельных гульняў. Вераснёўскі гром абяцае цёплую восень. Калі ў верасні лісце на дрэвах моцна трымаецца, чакай позняй зімы. Прыйшоў верасень – супакоіў прыроду.
Вершы Пра Восень Для Дзяцей
Прастаіць верасень сухі – зіма позняя будзе. У верасні лес радзей і птушыны голас цішэй. У верасні селяніна не хата грэе, а цэп на такавішчы. ПРА КАСТРЫЧНІК Кастрычнік – пазімнік, прадшэсце зімы. Кастрычнік сакавіку брат: сем пагод на дзень. Кастрычнік – гразнік: ні калёс, ні палазоў не любіць. Кастрычнік зямлю пакрыве дзе лістком, а дзе сняжком.
Кастрычнік – месяц хмурны. Кастрычнік пірагамі цудоўны. У кастрычніку лёд, хоць і тонкі, але ўчэпісты. У кастрычніку і хата з дравамі, і мужык з лапцямі. ПРА ЛІСТАПАД Лістапад – вароты зімы. Лістапад шчодры – усіх сцюжай абдзяліць можа.
Лістапад – лёдавы каваль: яго клопаты – зямлю закаваць. Лістапад-лістакос: вецер і мароз вершаць залаты пакос.
Першы сняжок у лістападзе – яшчэ не зімовы шлях. Селянін у лістападзе з калёсамі развітваецца, у сані садзіцца. У лістападзе цяпло марозу не ўуказ. У лістападзе зіма з восенню змагаецца. У лістападзе раніца з вечарам хутка сустракаюцца.